iki cocuktuk, belki bunlardan daha büyük ama en az yeni dogmus bir bebegin saflligiyla tanidik birbirimizi..
ilk dostumdun ve ben de ilk dosttun oldum yillarca ve hep öyle kalacak sandim.. Ben unutmadim seni. Daha dogrusu seni mi, yaptiklarini mi bilemiyorum ama hala icimde bir aci dostluga dair.
Yillar geciyordu üzerimizden büyüyorduk ama hala ayni kalacaktik. Kirlensede dünya biz hep beyaz kalacaktik, dostlugumuz mu hic bitmiyecekti zaten böyle bir ihtimal bile yoktu..,Bazen bir simiti bölüstük, bazen acilari, bazen senden habersiz cantan biskivülerini calardim, bilirdim dosttuk ve aramizda kirginlik olmazdi.Kizardin ama kirici degildi cümlelerin. Gözyaslarimiz bile ayniydi, birlikte akardi ama ayni aci icindi bütün cirpinislarimiz. Simdi ise, sadece senin icin bu gözyaslari ve ortak etmiyorum seni yalnizligima..
Kirlenecekti dünya, biliyorduk... ilk okulda, orta okulda, lise de nasil gectiyse zaman ve biz hala dost kaldiysak yine bunu basaririz saniyorduk ama büyük bir yanilgiydi bu. Kirlendik, ben beyaz degilim ama siyah da olamadim. Benim rengim gri. Peki sen hangi renklere büründün? Taniyamiyorum artik seni..
Birbirimizden ayri gecen 4 yil mi beni senden ayirdi, dostlugu bitirdi eger öyleyse birlikte gecirdigimiz 10 yil ne icindi? Unutmak icin mi yasadik onca yili?
Suclu aramiyorum, arayamiyorum aramak istesem de. Kader kelimesi öyle bir kazinmis ki beynime. Nerde yolum cikmaza düsse, kimi kaybetsem kader diyorum. Gitmesi gerekti ve gitti. Sen de onlardandin ve gitmen gerekti gittin.
Bak, görüyorsun artik... Sana ihtiyacim kalmadi , kendimi sen olmadan kandirabiliyorum. Gitmen gerekmedigini biliyorum ama gecmis güzel kalmali ya gitmen gerekti öyle kabul ediyorum bu gercegi yalanlara sararak...
Bütün herseyi silindi gidisinle, yalan yok ben de istedim herseyin bitmesini... Soykirim yapiyordum icimde, herkese ölüm diyordum ama sen herkes degildin ki. Neden kendini herkes sandin?
Hala 5 yil önceki mektubun elimde, hani yollarimizin ayrilcagini bildigimiz bir anda yazmistin...
Sen denizsin, ben ise bir midye.
Senin icinde binlerce midye var ama midyenin senden baska denizi yok..// diyordun.
Diyordun demesine de aradaki mesafelere dayanamayacak kadar gücsüzdün ve korkak. Simdi daha iyi anliyordum, midye bendim.. icinde binlercesi vardi ve ben gidince o binlercesiyle yetindin.
Suclamak degil amacim, icimden sana yazmak geldi. Aliskanliklardan kolay gecilmiyor iste, icim sana geldi ve ben sana yazdim bugün..
Ve yillar sonra iki yabancidan farkimiz olmayacak, cünkü senin baska midyelerin benim ise baska bir denizim var...
Herkes seni sucluyordu cünkü kalan ben oldugum icin, ama bir ben biliyordum gitmen gerektigi icin gittigini... Gitmen gerektigini bildigim halde ben bile sana kiziyordum. Bencilmiydim yoksa?
Gidicem, görüceksin bak olmiycam , bu sabahin yarini olmayacak diyerek kac kere kacmaya calistim icimdeki asktan ve kacmaya calistikca sana yakalandim. Her seferinde beni bulmak zorunda miydin?
Sözümde duramadim, gitmeye calistikca sana yakalandim, sokaklarinda dolanip durdum ask diye ve icini acarsin sandim yillarca. Bugün yine gitmeye kararli bir gündeyim aslinda ama yapamiyacagimi, bu günün de galibinin sen olacagini cok iyi biliyorum. Eger, bir gün olurda gercekten gidersem senden sakin ola da beni cagirma... Gelmem diye bir sey yok, inan ki gelemem. Cünkü, ben kadar sen de iyi bilirsin ki icimdeki cocuk senden vazgecmeyecek ölmedigi sürece...
Bir askin sonuna fazla gelecek bütün cümleler siralaniyor iste, oysa ki senin gibi susmaliydim.. Yapamadim.
Bugün biraktim kendimi yoklugunun akisina, battim, düstüm, kalktim ve hic birsey olmamis gibi devam ettim hayata... Bugün güzel bir gün olsun istedim, anlamini bulsun istedim bugün...
Bugün dogum günündü ve yillar geciyor sen de büyüyordun baska bir askin koynunda. Bugün dogum günündü ve ben yine yoktum yaninda...
Bugün hic susmadan, anlasilmayi beklemeden kendimi anlattim duvarlara. Anlamadi beni belki de , ki suclamiyorum bu yüzden cünkü hic kimse anlayamadi seni icimde...
Resmin karsimda, bakamadim, kiyamadim, eskiyordu sanki her baktigimda. Degisiyordun, yillar geciyordu üzerinden ve resimlerin hep ayniydi. Resmine seslendim bugün ve icimdeki cocuk beni duyacagina inandi.inan seni suclamadim yasayamadiklarim icin, biliyordum sana söylenen her kötü söz bana edilen bir küfürdü...
Bugün dogum günündü, ne güzel bir gündü bugün. Günes bile farkliydi sanki, Bregenz´e baska bir dogusu vardi... Anneni düsündüm, kim bilir ne kadar mutludur bugün... Hic bir zaman yasiyamayacagim bir duygu ama inan bana anlayabilirim, benim de oglum olsaydi sana benzeyen bende sansli olurdum... Ama gidisinle birlikte öldürdüm ben onlari icimde, büyüdügünü göremeyecek hic kimse...
Bugün yaninda olmak isterdim, yaninda olamasam da uzagindan bile olsa seyretmek isterdim seni bir yabanci gibi... Bugün dar geldi Avusturya ve en kalabalik sokaklarinda gezdim Almanya´nin... Bugün yalnizligimi satmak istedim o kalabaligin icinde, kimse istemedi , agir gelirdi yalnizligim cünkü sensizlige gebeydi... Kalabalikti bütün sokaklar, ben kalabaliklarda kendi yalnizligimi yasiyordum.
Güvercinler ucusuyordu yanimda, her biri digerinden beyazdi bana HUNA´yi animsatti...
Senin icindeki ben...
Benim icimdeki sen...
iste HUNA´dir...
HUNA sensin.../// deyislerini düsündüm bütün gün
ve artik HUNA olmadigim gercegini kazidim yüregime...
Bugün yaninda olamasam da ayni gökyüzünü paylasiyor olmak isterdim seninle. Ama coktan araya yabanci ülkeler girmisti ve ben hic birisini gecemiyordum sana gelmek icin, gelsem de yüregine yerlesmis bir ask vardi ve sen HUNA coktan öldü diyordun... Yine de bu gercege ragmen bir yabanci gibi yanindan usulca gecmek isterdim, bir kere görmek bile yeterdi bana...
Bugün dogum günün, yillardir seni sevdigim icin gel diye seslenemem sana ama gülüsünü özledim... Gülüsünü alip da gel bana, en cok gülmeyi özledim ben...
Gül... Gülümse, es gec acilari, bosver en az onun kadar mutlu ol// diyorlardi... Güldüm bugün, evet cok uzun zaman oldu, sasirdi herkes ve ben yine de kimseye göstermedim yüzümdeki gizledigim hüznü... Sen gidince yasanilan her aniyi cebimde sakladim ve gecmisin gülüslerini kondurdum yüzüme.. Hic yakismadi ama yine de sahte gülüslerle baktim bugün bütün herkese ve kondurdum yüzüme senli gülüslerimi... Gülmek icin ihtiyacim oluyor gecmise...
Gecmisi düsündüm bugün, aska gelisini ve ansizin cika gelen habersizce gidislerini. inanir misin her gidisine bir hikaye yazdim bugün, her gidisine bir anlam yükledim. Hic suclu degilsin artik cocuklugunu doyasiya yasayabilirsin ve gözün arkada kalmasin bu askin günahini sahiplendim, benimdir artik bütün acilar ve kabullendim kötü kadin bendim. Kendimi unutup da sevmemeliydim seni , sana verebilecek bir ben bulunmaliydi icimde ama bana da hak ver "seni sevmek icin; kendimi unutmam gerekti"...
Bugün bir kayip daha verdi yüregim cünkü cocuklugumu satmak istedim. Benim icimde büyüyemezdi varsin gitsin istedim benden. Kimse almadi aslinda kimseye söyleme ben sadece onu birakip kactim. Soguktu belki disarisi ama ben de sicak degildim artik ve huzur yoktu icimde. Belki biri görürde acir, icini acar ona ama o kisi ben degilim... Ne yazikki ben degilim...
Kalabaliklarda kendimden kacmak istedim, cocuklugumu terk edince kendimden de kacabilirim sandim ama buldu beni yine senin yaninda ve tanidi gözümdeki yaslarin siyahligindan. Kabalikti bugün sokaklar, kendimden kacamayinca kendimi unutmak istedim. Bir denizi bile yoktu Avusturyanin, kendimi göl kenarina attim. Bir kiyisi Avusturya, bir kiyisi Almanyaydi. Yüregiminde de bir kiyisinda sen, bir kiyisinda ölüm vardi. Hep aranizda yasadim ben. Yine de güzeldi göl kenari sen olmasanda. Dalgalar yükseliyordu boyumca ve gel diyordu bana. Gel, sen en cok bana yakisirsin. Gitseydim eger, seni de icimde öldürmeye kiyabilseydim üzülür müydün bana? Yada baska bir bedende yok olusuna üzülür müydün? Hatirlar miydin seni seveni? Ben ölsem de unutmazdim seni, yine de umutsuzca beklerdim seni...
El ele tutusmus bir sürü insan, aski yasiyordu bugün göl kiyisinda... Kiskanmadim ama imrendim yalan yok. Gölün ortasinda bir kule ve bana kiz kulesini animsatti birden ve yalan degil kendimi bir an icin istabanbul´dayim sandim ve sana gelmek icin kostum soluk soluga bir yalnizlikla. Bir hayalden uyanmak bile ne kadar aciydi. Oysa ben bugün askin o aci gerceklerini yasiyordum...
Bugün askin cocugum oldugunu anladim, ask cocugumdu benim. Bir anne cocuguna sensizligi birakti... Kendimi unutmaya, cocuklugumu birakip kacmaya gücüm yeter de sana ait olan asktan vazgececek kadar yürek yok bende...
Anlayamadi hic kimse, sen bile. Ask icimdeydi, askin icindeydim.Bu ask bir labirenti sanki, atlasim hic bir zaman sahip olamayacagim yüregindi ve ben cikisi tek basima bulamiyorum. Kimse bilemedi bu gercegi, ben de kimseye anlatmak istemiyorum artik. Herkes bir anlam yükledi kendince aska, baska isimler takti ve ben de kandirmak istedim kendimi. Kavusamadigim icin büyümüssün icimde, erisilmez oldugun icin, yüreginde yer edemedigim icinmis bütün acilar yoksa ask degilmis bu. Kandirmak istedim, yapamadim. Ask icimdeydi, benim sende hic var olamadigim kadar...
Ask öylesine icimdeydi ki, seni aldatacak cesareti bile gösteremedim yoklugunda. Ben ki aski tek basima alti yasina kadar büyüttüm, ben ki yillardir sadece yoklugunu yasadigim halde kendimi hic affetmedim sucsuz olmama ragmen.Bir kere bile sarilamadim sana, öpemedim, sakinamadim seni yaban ellerden, koruyamadim yalan asklardan diye hep kendimde hatalar aradim. Nasil olurda ask icimdeyken, baskasina sarilirdim sen diye. Yapamazdim da, kimse kabul de edemezdi seni icimde agir gelirdi varligin herkese. Pisman degilim, sensiz gecicekse yarinlar kimse olmasin yanimda. Benim, bir sana ihtiyacim var cünkü bir senin gülüsünü özledim...
Üsüdüm bugün yalan yok, hep ayni mevsimi yasar mi bir insan? Hep kisi yasadi yüregim, yazi bilmez, ilk bahari bilmez ama sonbahari tanidim ve kisa da olsa yasadim. Bir sonbahar günü düsmemis miydin icime...
Üsüdüm bugün yalan yok, ellerim ellerini aramadi cünkü bilmez ki sicakligini. Hic degmedi ki ellerin ellerime, bilmez ki bir sevgiliyle isinacagini. Elimde mosmor bir leke gecmisten kalan. Hani bir gece sirf icimdeki sevgiye inan diye, sen de herkes gibi erilsilmez oldugundan kiymetli oldugunu sanma diye sigara basmistim ya elime gözünün önünde. Ne zaman üsüsem, beyazima mor bir leke düser. Pisman degilim, inan gururla tasiyorum elimin üstünde. inanmasan da sevgime ögrendin ama hersey yapabilirdim ugrunda...
iki ayri resmi birlestirdim, iki ayri resimi birlestirdim de iki ayri yasami birlestiremiyordum gücüm yetmiyordu buna. Sadece bir resimde icimde oldugunu ispatlayabiliyordum, aski(mi) yok sayan insanlara inat...
Aramak istedim bugün seni ama yapamadim. Senin icin nelerden vazgecmistim oysa, gurur degildi önümde engel. Bilme istedim, bu kadar yenik, bu kadar aciyla yorguldugumu bilme istedim.Eger ki icinde HUNA varsa benim icin üzülme istedim. Ariyamadim seni, sesine hasretle gecirdim bu yili da. Yine yoktum yaninda, halbu ki en cok ben hak ediyordum seni, kimse ben kadar sevmedi ki seni...
Bugün anlamli cümleler bekleme benden, bugün cocuklugumu birakip kactim ya güzel olan hersey silinmis sanki. Cümlelerim terk etmis beni, kalanlarda bir anlamsizliga bürünmüs bugün. Nasil ki gidisine bir siir yazamadim sana yakisan, bugün icinde bir siir bekleme benden. Anlamli degil artik cümlelerim, bil ki ben de bir sair degilim zaten, ustaca cümleler bekleme benden bir askin anlatiminda...
Yine de beceriksizligime ragmen siirler yazdim sana, sildim, yirttim, hirsimi alamayinca yaktim yüregimin atesinde. Anlamli degildi artik yazdiklarim, bana benziyordu sanki eksik ve yarim. Anlamini kaybetmis hayatim sen giderken ve ben aski yalanlarla büyütüyordum icimde...
Bir sarki var bugün dilimde, eskimiyor, eskitemiyorum. Bizi anlatiyor sanki, sahi bizim sarkimiz olamayacak kadar gercek bir aski mi anlatiyor?...
Açılır sonsuz kere yoluna güllerim
Koparıp atsan da solmaz gönlüm nafile
Yokluğun soğuk tenine susadı tenim
Üşüdüm yorgan misali seril üstüme
Geceler boyu sevişmelerimiz bitmesin
Gölgesi düşsün saçlarına aşk ateşimin
Sakınıp sakla güneşim ol al ısıt beni
Yüzünün sıcak kokusu kalsın ellerimde
Kalbim duraksız haykırışlarda
Ne yapsan ayrılamam senden asla
Hafife alma, aşk vurur insana
Bu kadar kolay sanma, ah delikanlım...
Bugün dogum günündü ve ben yaninda degildim... Bedenler arasinda degildi sadece, yüreginde basliyordu aramizdaki kapanmayacak mesafeler...Bugün senin icin güldüm aslinda, gecmisten ödünc alip senli gülüslerimi yüzüme kondurdum yakismayacagini bildigim halde... Cünkü, sen yanimda olmasan da, dünyanin her hangi bir yerinde yasiyor olmanla bile mutlu olurdum ben. Yoklugun bile yasanilmaya degerdi... Hic okumayacak olsan da bu satirlari, iyi ki dogdun , iyi ki varsin canimin ici...
Kendimi gecenin bir yarisi bir sarkiya saklanirken yakaladim ve sana gelemedigim icin sana yaz(il)dim bu gece yeniden...
Biliyordum, son diye birsey yoktu bizde varsa da biz daha tanismadan sonumuz yazilmisti. Sonsuza dek birlesmiyecekti ellerimiz, hep sevilecektin, hep sevecektim... Araya sadece mesafeler degil, yabanci yürekler girecekti...
Benden baska herkesin yanina yakisacaktin ama en cok ben sevecektim seni. Adaletsizlik mi diye düsünmedim hic, böyle olmasi gerektigine öyle inandim ki ve öyle kabul ettim.. Bana uzak diyarlar senin memleketindi, bana en cok uzaginda olmak yakisirdi...
Zamanla alisiyor insan, yaralariyla bile yasamaya...Alisiyorum ve git gide yok oluyorum sende. Belki de var olamayacagimi bildigim icin, yok olmak cok daha kolay geliyor...
Kalmak kadar gitmek de zor/ demistin ya... Hakliydin belki de, gitmek de zordu, bir aski yarim birakmak, bir ömrü sona erdirmek demekti ve sen de biliyordun sen gidince bir hayat bitecekti. Son noktasini koyacakti hayat bu aska...
Gidisini kolaylastiracagi icin bitsin istiyordun, sen yeni bedenlerde yeni asklar yasamak istiyordun ama ben olmasam da yaninda, sahiplenmesen de yarim biraksan da ortada ask(im) izin vermiyordu buna.
Sevme beni, istemiyorum bu sevgiyi.../ diyordun... Oysa ben coktan ögrenmistim; senin beni sevemeyecegini, daha henüz dogmadi halde isimleri bile konulmus cocuklarimi senden görmedigini, onlari yalniz ve kimsesiz sadece icimde büyütmem gerektigini biliyordum ve seni bu gerceklere ragmen sevmek istiyordum. Benim olmasan da, benim sevdigim ol istiyordum... Sen, bana ait olmasanda, ben sana ait olmak istiyordum.
Sevemezdin beni, nasil ki benim senden baska birini sevemeyecegim gibi. inanclarini almislardi, yaralarin vardi yillardir kapanmayan ve ben cok gec tanidim seni. Bu benim sucum muydu?
Sen, benim hic bir zaman gelemeyecegim uzak ülkelere gitmek isterken, ben seni yanimda istiyordum. Ellerimle sevsem seni. Yüzüne dokunsam, gözlerim kapali görsem seni. Dokunsam ve yüregime cizsem yüzünü... Biliyorum, güzelligin eksik kalirdi cünkü bir ressam degildim ben. icimde askin varken, bir siir bile yazamazken ben sana, yüzünü cizmek isterdim gözlerim kapali yüregime...
Gidisinin ardindan, icimde beni sen yapan ne varsa sorguladim. Ben diye birsey yoktu artik, sen vardi... Senden sonra beni hayata baglayan icimdeki sevgini sorguladim. Degismemismiydi en cok sevdigim sarkilar, en cok sevdigim renkler... Beni degistirip senin gibi yasamiyormuydum bu hayati da gittin?
Daha ne kadar cok sevebilirdim ki seni? Daha ne kadar kendimi yok sayabilirdim gidisin karsisinda...?
Gittin... Tek suclu ben kaldim geri de ve sitemlerini de aska yükledin... Sen daha cocuktun,seni bekleyen arkadaslarin vardi sokak arkalarinda ve misketlerin rengarenk... Bir askin günahi fazla gelirdi cocuk yüregine...
Halbuki ben de cok iyi biliyordum, yok saymak istiyordun bu sevgiyi, varligini kabul edemiyordun... Yok edemeyecegini anlayinca yok saydin.Herkes oluyordun bir anda, sen bile inanmiyordun icimdekinin ask olduguna.. Yoklugundan, gidisinden, gözlerinin renginden, erisilmezliginden degildi. Bu sevgi de anlam aramadim ben. Neden, Nicin gibi sorulari kaldirmistim dagarcigimdan. Bana benziyordun belki, benim kadar korunmasiz, kirilgan ve bir o kadar kirici olman beni animsatiyordu. Sen de kendimi yasiyordum ben. Sen de kendimi görüyordum. Yaralarimiz derindi ve hala ayni yerden kaniyordu. Ama sen hep farkli oldugumuza inandin. Aski ve beni yok saydin. Ask gercekti, hic bir zaman bilemedin yada bilmek istemedin...!
Belki de bu askta aranan suclu gercekten de bendim. Öylesine seni yasadim ki, sana verebilecek bir ben yoktu artik ve sen de zaten kendinden kaciyordun. Sana hep seni hatirlattigim icindi belki de gidisin. Cünkü biliyordum sen de kendini yillar önce bir ask ugruna terk etmistin ve seni hatirlatacak herseyden kaciyordun. En cok da benden. Hergün bakmak zorunda oldugun aynaydim sanki, sana saklamaya calistigin yalnizligini, kaybedislerini hatirlatiyordu gözlerim.
Simdi ne söylesem gidisinin ardindan eksik kalacak, anlamsiz kalacak bütün cümleler ve biraktigin ask gibi yarim... Sen yine beni anlamayacaksin. Bütün özlem cümlelerini toplayip gelsem, gözlerinde ki bosluk yine kapanmayacak. Sussam, söylenmeyi bekleyen "geri dön"ler icime fazla gelecek...
Yine de bilmelisin,
Leyla da degil miydi Mecnun`a kavusamayan ve daha niceleri vardi hikayeleri, isimleri bile unutulan. Biliyorum en az onlar kadar ben de yalanim. Sen kim kadar gerceksin? Bak ne diyor yalan askinin arkasina siginan kücük, yaramaz kiz, "Seni Cok Özledim"...!
Mayıs. 2, 2008 - ...Demirden soğuk ellerin, Bakışlarında kar yağışı, Soğuktan yanan sözlerin sahibi sen,Belki hep bu yüzden, Senli her cümlede bir eldiven...
Gece olmali simdi sokaklarda benim kadar yalniz olmali... Günes terk etmeli bu sehri, yillar önce beni terk ettigi gibi...Gece olmali simdi sessiz olsun bu sehir ve sadece sen konus. Seslen bana gecenin icinden... Emin ol gelecektir sesin.Göyüzü mumlarini yaksin artik, bu kadar karanlik da fazla bu sehre... Ben her zamanki yerime geceyim... Balkonda oturup bir yildiz seceyim kendime ve sen diye bakayim gece boyunca.. Sen her zamanki gibi en büyük, en parlak yildiz ol!!! Sana en uzak, sönük ve her an kaymaya hazir bir yildiz daha olmali... O da ben olayim dememe gerek var mi? Gece olsun, sen yalniz kal, ben zaten yalnizim! Rüzgar estir geceme!! Herkes sussun ve sadece sen konus! ! Hani hep kader derdin ya. Senin ellinde ki kaderimi anlat bana yada seni neden bu kadar cok sevdigimi!!! Cevabi sende olan sorularla kala kaldim ya gecenin icinde hapis.. Yardim et bana!
Bir esintiyse gönlünün kalemi, Rüzgarlar estiriyorsa deli mavi, işte ben o yazılarda savruluyorum ordan oraya. Bir deli sevda anlatır gönlünün kalemi, Leylayı kıskandırıp şirini küstürecek. Onlar ki sevdalarını tarihler yazmış, Öyle ya dökemez kaleme her insan gönlünün esintilerini Ve biz yazıyoruz sevdamızı tarihten sayfalara, Hemde kendimizce,en yalansızca, en doğru. Ve bir gönül esintiyse yazmak, Ben gönlünün fırtınalarına kapılıp kaybediyorum kendimi. Ve ben işte orada buluşuyorum yüreğinle, işte orda buluşuyor yüreklerimiz. Aşk arkadaşlığımız burda buluşup elele Gönlünün esintilerinde sarılıyorlar sımsıkı birbirlerine....
Fatma Bozkurt(herseyimsin_sen)
*********
Canim benim, dostlugumuza yeni bir siir daha yazmissin, seni cok seviyorum, inan bana. iyi ki varsin ask arkadasim, iyi ki arkadasimsin... (Miray)
iki cocuktuk, belki bunlardan daha büyük ama en az yeni dogmus bir bebegin saflligiyla tanidik birbirimizi..
Herkes seni sucluyordu cünkü kalan ben oldugum icin, ama bir ben biliyordum gitmen gerektigi icin gittigini... Gitmen gerektigini bildigim halde ben bile sana kiziyordum. Bencilmiydim yoksa? 
